Uit de bewijsmiddelen kan niet zonder meer worden afgeleid dat verdachte 'tezamen en in vereniging met een ander' heeft gehandeld.

Uit de bewijsmiddelen kan niet zonder meer worden afgeleid dat verdachte 'tezamen en in vereniging met een ander' heeft gehandeld. Conclusie A-G anders.

Blijkens het proces-verbaal ter zitting in eerste aanleg is aldaar door de ex artikel 279 Sv gemachtigde raadsman niet aangevoerd dat de zaak voor de kinderrechter vervolgd had dienen te worden. Gelet hierop en in aanmerking genomen dat uit hetgeen in de cassatieschriftuur is aangevoerd niet kan blijken van enig in rechte te respecteren belang van verdachte bij het onderhavige cassatieberoep, kan verdachte niet worden ontvangen in het beroep. Opmerking verdient nog dat de aan het middel ten grondslag liggende opvatting dat een gebrek inzake de bevoegdheid van de rechter niet kan worden hersteld doordat die rechter een vordering tot wijziging van de tenlastelegging toewijst waardoor dat gebrek vervalt, in haar algemeenheid onjuist is.

De Hoge Raad verklaart zich onbevoegd om van de aanvrage kennis te nemen en bepaalt dat de aanvrage zal worden doorgezonden aan de griffier van het Gemeenschappelijk Hof.

Het niet binnen vier maanden na de einduitspraak aanvullen van het vonnis met bewijsmiddelen ex artikel 402 lid 7 Sv Aruba leidt niet tot nietigheid van het vonnis. Het hof heeft het verzoek tot het bekomen van een afschrift van het vonnis gewezen in de zaak van de medeverdachte kennelijk niet opgevat als een verzoek in de zin van artikel 43 lid 1 Sv Aruba. Dat oordeel getuigt niet van een onjuiste rechtsopvatting en is, gelet op hetgeen blijkens het proces-verbaal ter zitting door de raadsman van verdachte is aangevoerd, niet onbegrijpelijk.

Uit de gebezigde bewijsmiddelen kan niet worden afgeleid dat verdachte zich tegen de betreffende opsporingsambtenaar heeft verzet 'door te rukken en trekken in een richting tegengesteld aan die, waarin die ambtenaar verdachte trachtte te geleiden'. De Hoge Raad spreekt verdachte om doelmatigheidsredenen vrij ter zake van dit feit.

De opvatting dat het door de Hoge Raad in de eerste cassatieprocedure gewezen arrest, waarbij de toen bestreden uitspraak is vernietigd en de zaak is teruggewezen naar het hof teneinde op het bestaande hoger beroep opnieuw te worden berecht en afgedaan, niet kan worden aangemerkt als een daad van vervolging in de zin van artikel 72 Sr die de verjaring stuit, is onjuist. Uit het verkorte arrest en de aanvulling daarop kan worden afgeleid dat het de verdachte is geweest die de in de bewezenverklaring omschreven gedraging heeft verricht.

Het hof heeft aangenomen dat het vonnis op 4 oktober 2010 bekend is gemaakt aan verdachte. Dit blijkt niet uit de aan de Hoge Raad toegezonden stukken, terwijl overigens uit die stukken niet kan worden opgemaakt dat het hoger beroep is ingesteld buiten de in artikel 408 lid 2 Sv gestelde termijn.

Het bewezenverklaarde is gekwalificeerd als overtreding van artikel 2.3 aanhef en onder a Aanvullend luchthavenreglement. Met ingang van 1 november 2009 is hoofdstuk VIIa, waarin artikel 2 strafbaar was gesteld, komen te vervallen, terwijl overtreding van artikel 2.3 ook niet elders strafbaar is gesteld. Nu ten tijden van het plegen van het feit hetgeen verdachte wordt verweten niet strafbaar was gesteld, kan het bewezenverklaarde geen strafbaar feit opleveren.

De Hoge Raad haalt relevante overwegingen uit ECLI:NL:HR:BM4440, NJ 2010, 655 en ECLI:NL:HR:2013:BX6910, NJ 2013, 266. In het onderhavige geval gaat het onder meer om het bewezen verklaarde voorhanden hebben van een voorwerp – te weten een geldbedrag – dat naar het oordeel van het hof vooral afkomstig is uit door de verdachte zelf begane misdrijven (kort gezegd de handel in illegaal vuurwerk). Het hof heeft geoordeeld dat zulks witwassen oplevert. Aangezien uit de motivering van dat oordeel echter niet kan worden afgeleid dat sprake is van meer dan het enkele voorhanden hebben van dat geldbedrag doordat de gedragingen van de verdachte ook (kennelijk) gericht zijn geweest op het daadwerkelijk verbergen of verhullen van de criminele herkomst van dat geldbedrag, is het oordeel van het hof ontoereikend gemotiveerd.