Heeft het hof zijn beslissing voldoende gemotiveerd, nu uit zijn overwegingen niet kan worden afgeleid op basis van welke in artikel 6:106 BW vermelde grond en welke omstandigheden het hof zijn oordeel heeft gebaseerd dat verdachte naar burgerlijk recht aansprakelijk is voor de door slachtoffer geleden immateriële schade?

Heeft het hof bij de oplegging van de schadevergoedingsmaatregel verzuimd in het dictum te vermelden dat sprake is van hoofdelijkheid?

Kunnen door beleggers ingelegde gelden als rechtstreekse schade worden aangemerkt?

Moet, voor de toepasselijkheid van artikel 123b WVW 1994, worden uitgegaan van het moment waarop de tweede veroordeling als bedoeld in die bepaling is gepleegd of het moment dat dit feit onherroepelijk is geworden?

Bewijsklachten.

Kan de benadeelde partij (de zus van het slachtoffer) worden aangemerkt als ‘naaste’ als bedoeld in artikel 6:108 lid 4 onder g BW?

Had de verdachte opzet op de dood van aangever?

Bewijsklachten.

Kon het hof oordelen dat de benadeelde partij heeft aangetoond dat zij tot het toegewezen geldbedrag schade heeft geleden en daarbij overwegen dat het ‘aan de benadeelde partij zelf is om te bepalen welke weg zij kiest/welke partij zij aanspreekt om haar schade vergoed te krijgen’?

Had de verdachte opzet op de dood van slachtoffer?